Yılgın Atlar Sabahı

0
1758

MERT ATAL

Mayın tarlasına dönük şu kalbimin
Pejmürde his sokağı katillerinin gözü karadır
Ama ben delik deşik olmaktan yoruldum
Göğüs kafesimin meteorlarından..

Sinemde bunca gizli yaranın gölgesi uyurken
Esmer bir ölüme daha kaydırma ayaklarımı
İncitme bir kere daha ininden şiirlerin yaralarını
Vuslat hasret gerektirir
Oysa ben Gözlerimin kuyularında kuruttum
Yüreğimin tavında dövdüm
Gecelerin erken ötüş saatlerinde
Sevgisiz ve çırılçıplak iklimlerde
Sevdim düşümün orta hallice kanamışlığını..

Vuslat hasret gerektirir
Ey peygamberler
Ey tanrılar
Kutsanmış inanç sahipleri
Etten kemikten bu yığın yılgın.

Paylaş
Önceki İçerikBrexit Nedir ?
Sonraki İçerikÜsküp’ten Notlar
Dünyada bir iz bırakmak, güzel işler yapıp kalplere dokunmak, insanları zaman zaman düşündürmek, okumaya teşvik etmek, alıp başını çığ gibi büyüyen cehalete bir dur diyebilmek, sonraki nesillere ve şuankilere hatta kendimde dahil iyi birer insan olmanın neler gerektirdiğini bulmak göstermek, iyiliğin mutlaka birgün kötülüğe galip geleceği inancını büyütmek ve sorunun aslında ağaçta, gökyüzünde, yağmurda, karda, güneşte, ayda, duvarda değil insanlarda olduğunu ve herkesin, herşeyin değişebileceğini göstermek amacı ile yola çıkmış elinden geldiğince yazmaya çalışan sıradan bir birey. :)

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here